In elkaars bereik gebracht

drinks-1746272_1280‘In elkaars bereik brengen’, een term die ik heb geleerd tijdens mijn minor Interventiekunde. Eén van de basisprincipes bij fusies of andere organisatieveranderingen. De basis is simpel: Gedurende bijvoorbeeld een fusie, ontstaat vaak onrust en onzekerheid. Vanwege het onbekende. Twee afdelingen of twee organisaties worden samengevoegd. Je wordt ineens directe collega’s van een groep mensen, waar je voorheen weinig mee te maken had. Daar moet je nu ineens intensief mee samenwerken. Onrust, angst en onzekerheid doemen op in de gevoelswereld. Hierdoor is er teveel afstand om zaken bij de nieuwe directe collega’s gedaan te krijgen. De schuld wordt bij elkaar gelegd en beide groepen voelen zich machteloos. Tijdens mijn minor heb ik geleerd dat een interventie gericht op het ‘in elkaars bereik brengen’ goed kan werken. De groepen bijvoorbeeld op een speelse manier laten kennismaken met elkaar. Zodat het onbekende, bekend wordt. Waarin de overeenkomsten worden benadrukt en de verschillen op de achtergrond komen te staan.

In een ver verleden, dook deze term opnieuw in mijn gedachten op. Ooit had ik een collega, waarmee ik regelmatig te maken had. Ik zag haar altijd als een krachtige vrouw. Een sterke persoonlijkheid. Niet op haar mond gevallen en gefocust op haar werk. Een klik voelde ik niet. Zelfs op zakelijk vlak liep de communicatie soms stroef. ‘We zijn te verschillend,’ dacht ik altijd. Toch bleven we altijd professioneel.

Er kwam een moment dat we gingen eten met een aantal collega’s. Zij zou erbij zijn. Van mij had dat niet gehoeven. Ik voelde een band met de andere collega’s, maar met haar niet. Die avond noemde ze mij ‘assertief’. Stomverbaasd was ik. Dit was namelijk iets wat ik altijd van haar vond ‘heel assertief’. En die persoon noemde mij juist ‘assertief’. Mij, iemand met een redelijk bescheiden aard. Iemand die, in die tijd, juist wel wat assertiever mocht worden. En iemand die tot een aantal maanden voor dit etentje, ook regelmatig haar momenten van onzekerheid had. Die persoon noemde mij ‘assertief’.

Die avond zag zij mij een wijntje drinken. In een omgeving waarin ik ontspannen was. In een situatie waarin ik niet zakelijk was en geen kritische vragen stelde tijdens gesprekken. En waarin ik niet druk bezig was met mijn werk. Ik zag haar ook in een ontspannen omgeving, waarin zij zichzelf was. Ontspannen en niet gefocust. We zagen elkaar in een andere omgeving en kwamen er zo achter dat we wellicht meer op elkaar leken, dan we vooraf hadden gedacht. Niet dat we ineens vriendinnen werden, maar ons contact en communicatie op de werkvloer liep vanaf dat moment veel beter. Er was meer begrip ontstaan voor elkaar. We waren in elkaars bereik gebracht.

Mijn belangrijkste tip die ik hieruit wil meegeven: Loopt de communicatie of het contact met een collega stroef? Ga dan samen met die collega of met een groep collega’s uiteten, borrelen of lunchen. Het moet niet als verplichting aanvoelen, maar puur omdat jullie het zelf willen. Wellicht dat hierdoor het contact in de toekomst beter verloopt.

Wil je meer lezen over de theoretische achtergrond over het ‘in elkaars bereik brengen’? Klik dan hier. Zie hier voor mijn andere blogs.

2 gedachten over “In elkaars bereik gebracht

Geef een reactie