Geen kinderwens

kid-1241817_1280Een aantal maanden lang had ik onderstaande blog, niet-afgeschreven, op mijn laptop staan. De recente blog van Linda op Freedom Wolves ‘Waarom ik geen kinderen wil’ en van Maryke Mondria op Mama Zijn ‘Wel of geen kinderen: de voor- en nadelen naast elkaar’ motiveerden en inspireerden mij echter om onderstaande blog af te maken en te publiceren.

Tegenwoordig heeft 20% van de Westerse vrouwen geen kinderwens. Het betreft hier vaak gezonde vrouwen, met carrière en partner (gehuwd of samenwonend). Ik ben ook zo’n vrouw: Dertig jaar en gelukkig samenwonend met mijn vriend, in een koophuis. Gezond, hoogopgeleid, een carrière, maar zonder kinderwens.

Begrijp me niet verkeerd. Ik ben geen kinderhater. Tot mijn 26ste jaar wilde ik zelfs ‘ooit’ een kind. Toen ik echter wat ouder werd en serieus ging nadenken, kwam ik tot de conclusie dat ik eigenlijk geen behoefte voel om een kind te krijgen. Kinderen vind ik nog steeds heel schattig, maar ik zou er niet aan moeten denken om zelf verantwoordelijk te zijn voor een kind. Voor een kindje dat afhankelijk van mij is. Om geen tijd meer te hebben voor mezelf en mijn partner. Om mijn vrijheid ‘kwijt te raken’. Niet meer kunnen doen, wat ik wil, wanneer ik dat wil. Misschien klinkt dit allemaal heel egoïstisch. Voor mij zou het echter egoïstischer zijn, als ik door opspelende hormonen zou besluiten wel een kind op de wereld te zetten. Ik ben namelijk van mening dat je heel bewust moet kiezen voor het krijgen van een kind. Eenmaal die keuze gemaakt, moet je er voor 200% zijn voor je kind. Ervoor zorgen dat hij/zij een zo goed als mogelijke opvoeding krijgt. Een kind krijgen om mijn genen door te geven, omdat kinderen zo schattig zijn, omdat ik nu eenmaal vruchtbaar ben, omdat het ‘zo hoort’ of omdat ik anders later misschien alleen ben, zijn voor mij dan ook geen goede redenen om een kind te krijgen.

Natuurlijk ben ik wel eens bang dat ik spijt krijg, dat ik geen kind heb gekregen. Dat ik op dat moment niet meer vruchtbaar ben. De gedachte die bij mij meer angst oproept, is echter dat ik een kind zou krijgen en dáár vervolgens spijt van zou hebben. Om vervolgens de rest van mijn leven aan die keuze vast te zitten. Misschien klinkt dit onrealistisch voor de moeders onder ons. Echter zit niet iedereen hetzelfde in elkaar.

Van dichtbij zie ik nu hoe verschillende mensen in mijn omgeving een kind krijgen. Ik was bang dat ik hierdoor ‘besmet’ zou raken. Dat ik hierdoor zou zien hoe leuk het zou zijn en hierdoor toch wel een kind zou willen. Ik zie echter dat ze continu met het kind bezig moeten zijn. Geen tijd meer voor henzelf hebben. En dat hun leven compleet veranderd is. Ik vind dat knap. Ik heb hier bewondering voor. Maar ik zou dat niet kunnen. Voor mij is dit dan ook de bevestiging dat ik een goede keuze heb gemaakt om geen kinderen te willen.

Tegenwoordig heeft 20% van de Westerse vrouwen geen kinderwens. Toch rust er een taboe op bewuste kinderloosheid. Vroeger koos men meestal niet bewust voor het krijgen van een kind. Als vrouw met partner, waarbij beiden vruchtbaar waren, kreeg men gewoon kinderen. Dit werd als ‘normaal’ gezien. Tegenwoordig is het in de Westerse wereld een keuze. Echter hebben veel mensen nog de mindset die vroeger heerste. Ik ben daarom altijd open geweest over mijn keuze. Om hiermee dit taboe een beetje uit de wereld te helpen.

Zie hier voor mijn andere blogs. ‘Carrière-impuls’, is verder te vinden op LinkedInFacebookTwitterBloglovin’ en natuurlijk hier.

Follow my blog with Bloglovin

16 gedachten over “Geen kinderwens

  1. Heel mooi geschreven Mira, ik kan me jouw punt ook goed voorstellen. Kinderen krijgen, betekent inderdaad dat je een opoffering moet maken. Ik heb daarom ook veel meer respect voor vrouwen die bewust zijn dat niet te willen en/of kunnen doen, dan die kinderen op de wereld zetten omdat de rest het doet (en vervolgens in de knel komen met hun eigen wensen). Of moeders die geen geld hebben maar wel voor kinderen gaan. Ik zal je blog zo op mijn Facebook plaatsen. Als je een keer een gastblog over dit onderwerp wil schrijven, wil je me dan mailen op merel@lotuswritings.nl?

  2. De angst om spijt te krijgen als je geniet doet word je ook wel behoorlijk aangepraat door anderen vind ik. Sinds mijn blog online staat heb ik heel wat moeders gesproken die soms ook bevestigen: “als ik van tevoren had geweten wat ik allemaal had op moeten geven dan had ik er niet aan begonnen.” Het wordt echt wel veel onderschat.

    • Ja, dat is misschien ook wel zo. Het blijft toch de maatschappelijke norm, waar ik tegenin ga. Interessant om te horen dat er moeders zijn die achteraf wellicht een andere keuze hadden gemaakt. Ik hoor inderdaad ook vaak dat het wordt onderschat.

  3. Respect wat je in je blog schrijft. Ben het er mee eens dat het heel vaak onderschat wordt en toekomstige ouders op een grote roze wolk zitten. Het is een rijkdom om kinderen te hebben. Maar in een wereld als tegenwoordig begrijp ik heel goed dat er meer over nagedacht wordt.

  4. Ik snap dat hele taboegedoe soms niet. Als we kijken naar hoe vol de wereld raakt, zou kinderloosheid toch juist gepromoot moeten worden? 😉
    Ik vind beide keuzes helemaal prima, zolang je er zelf maar achter kunt staan.

  5. Mooi onderwerp en als bewust niet moeder herken ik al je overdenkingen. Ik ben nu 41 en nog altijd blij met mijn keuze al snappen anderen om mij heen het nog steeds niet helemaal. Ik kreeg laatst nog de opmerking: het is nog niet te laat er zijn genoeg vrouwen van in de veertig die nog kinderen krijgen. Dus fijn dat je met jouw verhaal de taboe een beetje wilt doorbreken ?.

  6. Mooie blog, maar jammer inderdaad dat er zo’n taboe op rust. Zelf heb ik wel een kind en hoop op meer. Dat gevoel is er altijd al geweest en ik zou mij niet voor kunnen stellen hoe het is om niet die wens te hebben. Het slokt een groot deel van je tijd op, maar je kan echt tijd voor jezelf maken. Tenminste, ik doe dat wel. Vrouwen die dat niet zeggen te kunnen willen gewoon te nodig zijn voor hun omgeving, denk ik. Maar goed, misschien wel een hard oordeel, haha.

  7. Ik ben nu zwanger van ons eerste kindje en ik besef dat ik heel veel me-time ga moeten opgeven. En soms word ik wel bang van die gedachte. Maar desondanks ben ik nu al super gelukkig en ik zou voor geen geld de tijd willen terugdraaien. Ik vind het goed dat steeds meer vrouwen bewust gaan nadenken over kinderen ja of neen. Want het lijkt me vreselijk als je kiest voor kinderen omdat het moet, omdat het zo hoort, … . Dus ik begrijp dat je zegt ik kies bewust voor geen kinderen omdat je een andere toekomst voor je hebt! Veel succes.

  8. Volg je hart en als het antwoord dan nee is, is dat helemaal prima. De meeste van mijn beste vrienden hebben geen kinderen en vinden het gelukkig wel leuk om die van mij om zich heen te hebben (af en toe). Ik respecteer dat, zoals zij respecteren dat ik ze wel wilde. En ik was ook heel bang voor het opofferen van mijn vrijheden. Dat heb ik ook zeker gedaan, maar ik heb inmiddels ook andere prioriteiten voor mezelf gesteld. Ik vind het supergoed van je dat je er over schrijft, want eigenlijk mag dit allang geen taboe meer zijn in een “gelijkwaardige” maatschappij. Of iets in die geest wat we proberen na te streven 😉

Geef een reactie